Search
E enjte 21 Shtator 2017
  • :
  • :

Fluturime Shpirtërore 41

consapevolezza-8
Përshëndetje!
Mos u çudisni !
Po ….e vërtetë ,kjo është një letër .
Një letër që unë po ia dërgoj vetes time edhe ju ,ndërmjet meje .
Shpesh Ada ju flet për libra që lexon vetë, që lexoni ju apo janë në modë 🙂
Edhe unë lexoj …leeexoj e leexoooj në ndjekje të atij libri që do më flasë në gjuhën e shpirtit .
Nuk e di nëse dhe juve ju ndodh kjo !
Nuk e di nëse jeni në ndjekje apo thjesht lexoni për kënaqësinë e momentit ?!
Unë gjithmonë kërkoj tjetrin …atë që do më thotë …të vërtetën e asaj që kërkoj .
Mbaj mënd që vitet e para të fillimit të jetës në një vënd tjetër ,vuaja shumë nga   kjo mungesë e botës së librit .
Jo se mungonte libri ,përkundrazi ….bota e librarive aty më bënte të ndihesha si “Liza në botën e çudirave”,Liza që donte të njihte gjithçka në të por nuk kuptonte asgjë ….nuk njihte çelsin që të mundej
të futej në labirinthin e kësaj bote të re letrare, gjuhën .
Akoma mbaj mënd se kur shkova të kërkoja librin e parë tek një nga libraritë që kisha pranë shtëpisë ,aty qëlloi të ishte edhe vetë pronari i shtëpisë botuese që u afrua se i bëri përshtypje që një vajzë 20 vjeçe që nuk fliste mirë gjuhën e tyre kërkoi një libër për të lexuar .
Ai më tregoi Kadarenë ,e kish të përkthyer  edhe “Thikat” e   Neshat Tozaj-t.
Mundohesha t’i shpjegoja se doja diçka në gjuhën e tyre,që të mundem ta kuptoj. Dua të filloj të lexoj…isha gati ti klithja.
Ka qënë një libër i Lili Zografout ,diçka me  Maj në titull , histori dashurie e një ushtari italian me një nga vajzat aty.
Aty fillova të gjej sërisht gëzimin e leximit por jo dhe lumturinë në të .
Sigurisht që më ndihmoi shumë libri për tu shprehur, për të filluar të rindërtoj veten nga aty ku e kisha lënë ,ndërmjet studimit dhe njohjes e nxënies së asaj që mungonte nga arsimi i lartë i lënë pa filluar
.Vështirë të vetarsimohesh .
Vështirë të vetdisiplinohesh .
E duam veten dhe e lejojmë të na mundë .
Deri kur njoha …Leon ….Leo Buscalia .
U dashurova me mënyrën dhe pozitivitetin e tij tek libri “Të jetosh,të duash e të mësosh”..(më falni,nëse në shqip është përkthyer ndryshe )
  Aty fillova të gërmoj jo vetëm në sipërfaqe e njohje e nxënie të jashtme por kuptova se njëtrajtësisht , ekziston edhe një rrugë e brëndshme paralele me të jashtmen dhe ajo kërkonte të njëjtin përqëndrim ,dashuri e disiplinë pune .
Diku këtu u fut vetnjohuria ,përballja .
Shpesh …zemërimi …stresi …trishtimi …e panjohura, ktheheshin në  mbytëse .
Përgjigjet që kërkon shtohen .
Kërkimi ndodh që hapet në shumë degëzime …herë ngatërrohesh e herë e gjen dritën që kërkon,por besoj se kurrë nuk bëhet jotja .
Ne kemi thjesht detyrën ta mbajmë si stafetë  për aq sa ajo mban.
Dhe …për të gjithë këto që po ju them u bë sebep një libër që nuk më kish rënë në dorë më parë .
“Consapevolezza”   OSHO
Nuk e njoh në perfeksion gjuhën italiane por arrij ta lexoj dhe ta kuptoj, nuk di t’jua shpjegoj juve këtë fjalë sepse shumë nga ju mund ta dini më mirë nga unë e do më tallni por ….mjafton që unë …e di .
Dhe ai thotë se ….kur je përballë një trëndafili ,je ti dhe ai ,të futur tek njëri-tjetri.
Sepse në të tashmen ,nuk mund të mendosh ,sepse rruga për aty është një kthimë shumë e ngushtë ndërmjet të shkuarës dhe të ardhmes dhe aty nuk mund të hysh dyshe por unikamente ti !
Valbona Duraj!
Photo by googel